Zo wordt gerekend
- Geprojecteerd bezinkoppervlak = ontwerpdebiet ÷ oppervlaktebelasting. 50 m³/h bij 0,8 m/h vraagt 62,5 m².
- Geprojecteerd oppervlak per plaat = plaatlengte × plaatbreedte × cos(plaathoek). Een schuine plaat telt mee met haar horizontale projectie (oppervlaktebelasting volgens Hazen).
- Aantal platen = benodigd oppervlak ÷ (geprojecteerd oppervlak per plaat × bruikbaar deel), naar boven afgerond.
- Pakketlengte = aantal platen × plaatafstand ÷ sin(plaathoek) + plaatlengte × cos(plaathoek).
Gebruikelijke ontwerpwaarden
| Parameter | Gebruikelijk bereik |
|---|---|
| Oppervlaktebelasting op het geprojecteerde oppervlak | 0,5–1,0 m/h voor gevlokte deeltjes; tot 1,5 m/h voor minerale deeltjes |
| Plaathoek | 55–60°, zodat het slib naar beneden glijdt |
| Plaatafstand | 50–80 mm; ruimer bij slib dat blijft plakken |
| Bruikbaar deel van het plaatoppervlak | 75–85 % |
Beperkingen van deze rekentool
De oppervlaktebelasting moet uit een bezinkproef komen of uit ervaring met hetzelfde afvalwater; zij bepaalt het resultaat. De rekentool dimensioneert niet de vlokkingstrap, de instroomverdeling of de slibtrechter. Onze lamellenafscheiders worden ontworpen op basis van uw debiet, vuilvracht en bekerglasproeven.
Veelgestelde vragen
Hoe bereken je het oppervlak van een lamellenafscheider?
Deel het ontwerpdebiet door de toelaatbare oppervlaktebelasting. Het resultaat is het geprojecteerde plaatoppervlak dat de afscheider moet bieden.
Waarom staan de platen onder een hoek van 55 tot 60 graden?
Bij deze hoek glijdt het bezonken slib vanzelf van de platen, terwijl het geprojecteerde oppervlak nog groot is. Vlakkere platen geven meer oppervlak, maar het slib blijft erop liggen.
Hoeveel ruimte bespaart een lamellenafscheider?
Een platenpakket biedt zijn bezinkoppervlak op ongeveer een tiende tot een vijfde van het vloeroppervlak van een conventionele bezinktank met dezelfde oppervlaktebelasting.